Rēzekne, ingemaakte groente en een hele hoge fiets

Sveiki! Na een paar dagen in Noorwegen ging het gewone leven verder en moest ik weer aan het werk. In Noorwegen was het goed koud, maar toen ik terugkwam leek het hier wel zomer, met dik 25°C op de thermometer. Inmiddels is dit binnen een week gedaald naar amper 10°C, dus ik denk dat dit betekent dat de herfst er dan toch echt aan komt. Ik word ook al steeds belaagd door kastanjes en eikels die op mijn hoofd vallen – de zomer is voorbij.

Ik heb weer een drukke week gehad – het is alles of niets, hier in Letland. Ik werkte hard, dronk een drankje, gaf workshops, leerde groente inmaken en ik reed op een hele hoge fiets. Inmiddels heeft het Nationaal Agentschap aangekondigd om op dinsdag 20 september langs te komen in het BJC, voor een inspectie en een gesprek. Ik wist natuurlijk al dat dit eraan zat te komen, maar voor Benita en de rest was het een grote verrassing. Ze zijn doodsbang dat ik weer slechte dingetjes ga verklappen, dus iedereen is nu poeslief tegen mij. Alles wat ik wil en doe is ineens prima en er wordt me weer de wereld beloofd. Ze moeten alle zaakjes natuurlijk even op orde krijgen. Nu maar hopen dat dit alles er straks niet alleen voor de buitenwereld goed uitziet, maar ook goed uitpakt voor ons…

Rezekne    Illustratie    Fiets


[226] Pirmdiena 12. septembris // Maandag 12 september
De eerste werkdag na een geweldige (en veel te korte) trip: altijd een beetje moeilijk. Ik had een deadline voor woensdag staan en ik moest de homepage van de BJC50-website afhebben. Ik moest dus hard aan de bak, maar natuurlijk werd mijn planning weer in de war geschopt. Iedereen had ineens nieuwe posters en flyers nodig en ik kwam niet meer aan de website toe. Toen ik dit probeerde aan te kaarten bij Madara, zei ze dat ik de opdrachten gewoon allemaal moest doen. Als ik elke dag om 07:00 uur zou beginnen zou het tenslotte geen probleem zijn, toch? Grapjas.


[227] Otrdiena 13. septembris // Dinsdag 13 september
Vandaag gingen we met de organisatie van Bauskas BJC naar de andere kant van het land, om de organisatie Zeimuļs in Rēzekne te bezoeken. Twee keer vier uur lang in een busje zitten met mijn favoriete Letten: dit beloofde een feestje te worden. Naast het gezelschap was ook de weg naar Rēzekne enorm slecht, maar dat kon onze chauffeur niet deren. We stuiterden door de bus en na een lange, pijnlijke reis kwamen we aan op onze bestemming.

We kregen een rondleiding door het mooie gebouw van Zeimuļs, waar maar liefst 85 verschillende workshops worden aangeboden. Wow – dat is nog eens een jeugdcentrum. De rondleiding was in het Lets en niemand vertaalde voor ons, dus Renaud en ik waren erg blij toen we Karolina tegenkwamen. Karolina doet haar EVS in Rēzekne en ik ben van plan om samen met haar (en Jordi uit Pāvilosta) creatieve workshops te geven. We wachtten alleen nog op de goedkeuring van Benita, maar dat was dan ook één van de redenen waarom we hier waren.

Karolina leidde ons verder rond en liet ons haar werkplek zien. We waren erg jaloers. Na de lunch was het tijd voor een gezamenlijk dessert met de organisatie van Zeimuļs en het BJC. Er werd van alles besproken en uiteindelijk kwam ook het geplande project van mij en Karo aan bod. Benita deed alsof ze hier nog nooit van gehoord had en vroeg wanneer dit in Bauska zou plaatsvinden. Ehh, zodra jij het goedkeurt misschien? Ze was enorm verbaasd en zei dat ze vereerd zou zijn om Karolina te ontvangen – en natuurlijk keurde ze ons idee goed. Ook was ze enorm blij met mij en “Renārs” (ze wist niet eens meer hoe Renaud heette), want wij zijn erg waardevol voor het BJC. Gelukkig was dit samenzijn snel voorbij, want ik had het moeilijk om mijn gezicht nog langer in een plooi te houden. Karolina gaf mij en Renaud een nog een korte rondleiding door Rēzekne en we genoten van een drankje aan het water, om onze aankomende workshops te vieren. :)

Zeimuls    Rezekne    Letland


[228] Trešdiena 14. septembris // Woensdag 14 september
Het was de dag van mijn deadline voor de BJC50-website en ik had zo ongeveer niks gedaan. ‘s Ochtends heb ik nog mijn stinkende best gedaan om de boel een beetje te redden, waarna ik met lood in mijn schoenen naar de meeting met Veronika vertrok. Gelukkig was Veronika in een verdacht goede bui en kwam ze gezellig aan met thee en taart. Ze maakte er geen probleem van dat ik mijn werk niet af had en we hebben een nieuwe planning gemaakt.

‘s Middags had ik mijn BJC50-workshop, maar Madara had beloofd dat ik niet meer met jonge kinderen hoefde te werken, want dat werkt namelijk niet. Als er wel kinderen zouden komen, zou zij ze wegsturen en ze uitnodigen om naar mijn andere (en meer geschikte) workshops te komen. Om 15:00 uur stonden er een paar kinderen klaar en was Madara weer nergens te bekennen. Na een paar telefoontjes had ik haar gevonden, maar ze had het te druk om mij te komen helpen. Uit wanhoop heb ik de receptionist maar om hulp gevraagd – hij spreekt gelukkig wel iets van drie woorden Engels, dus dat was een succes. Wat een schijtzooi.

De rest van de middag heb ik mij in het kleine kantoortje opgesloten (nee, niet de wc – al staan er ook wc-potten in sommige kantoren hier). Ik heb aan een paar posters gewerkt voor mijn nieuwe workshops, die ik in oktober ga geven. Daarna kwam Madara mij halen om met haar te praten. Ze had Solvita meegebracht als vertaler – ze had blijkbaar eindelijk door dat onze communicatie in het Engels niet echt werkt. We hebben een goed gesprek gehad en Madara was heel eerlijk en open over wat er allemaal speelt. Ik denk dat we elkaar nu wat beter begrijpen. Ook begrijp ik nu waarom iedereen ineens zo makkelijk en meegaand is, want het BJC is op de hoogte gesteld van het aankomende bezoek van het Nationaal Agentschap en ze schijten zeven kleuren.


[229] Ceturtdiena 15. septembris // Donderdag 15 september
Vandaag bracht ik mijn werkdag weer in het kleine kantoortje door, want ik moest een paar posters afmaken en het is daar zo lekker rustig. Mijn rust werd helaas ruw verstoord door Madara, die mij kwam vertellen dat ik daar weg moest. Ze had Benita gebeld en het kantoortje is vanaf nu verboden terrein. Als compromis zou ik volgende week eindelijk mijn eigen sleutels voor de multimediastudio krijgen. Deze grap heb ik eerder gehoord, maar ik wacht het rustig af.


[230] Piektdiena 16. septembris // Vrijdag 16 september
Ik begon de dag weer vroeg met posters maken en daarna heb ik mijn illustratieworkshop voorbereid. Ik was er helemaal klaar voor: ik had een leuke les bedacht en ik had er zin in. Helaas was er op Facebook een verkeerde tijd gecommuniceerd en kwam er dus maar één jongetje opdagen. Normaal gesproken zou dit niet zo’n probleem zijn, maar hij sprak geen Engels en ik was weer alleen. Ik probeerde met hem in het Lets te praten en hij heeft een paar tekeningetjes gemaakt, maar daarna had hij geen zin meer en ging hij spelletjes spelen op z’n tablet. Later kwam zijn zusje nog langs: een creatief meisje, die ook een beetje Engels spreekt. Hopelijk komt ze volgende keer weer en wordt het wat drukker, want ik heb toch echt een groepje nodig om mijn ideeën uit te voeren.

Potten

Na deze mislukte workshop ging ik snel naar huis, want we hadden een Letse les in eigen keuken. Solvita had weer een enorme berg komkommers voor ons mee, die we gingen inmaken (en nee, niet met komkommervoetbal, maar in een pot). We hebben het hele inmaakproces doorlopen en we hebben tien potten met groente gevuld. ‘s Avonds bleven Renaud en ik in onze creatieve bui hangen en hebben we een bidonhouder voor op zijn fiets gemaakt. Hij zou de volgende dag meedoen aan een race en hij wilde een flesje water meenemen, dus we moesten iets bedenken. Uiteindelijk hebben we een prachtige houder gemaakt van een oude pantoffel, een touwtje uit zijn capuchon en een rol ducttape.


[231] Sestdiena 17. septembris // Zaterdag 17 september
Eindelijk weekend! Na een week hard werken verheugde ik me erop om twee dagen zo weinig mogelijk te doen. Vandaag was er een fietsevenement in Bauska, dus daar ben ik even gaan kijken. Renaud deed mee aan een 20km-wedstrijd, dus ik heb hem aangemoedigd en ondertussen zelf een rondje op een hoge fiets gereden. Verder heb ik lekker uitgerust en series gekeken.


[232] Svētdiena 18. septembris // Zondag 18 september
Series kijken, het huishouden doen, experimenteren in de keuken en mijn blog updaten – ja, het is weer zondag. Geen spannend weekend dus, maar dat is ook wel eens lekker. Morgen moet ik weer vroeg beginnen, want het wordt een drukke week. Een week waarin weer van alles gaat gebeuren…

Maar nu eerst nog even slapen. Ar labu nakti. :) xx

4 Responses

  1. Linda at · Reply

    Bedankt weer voor het mogen meebeleven van je avonturen. Fijn dat je je project met Karolina mag doen. Wel jammer dat het allemaal zo moeizaam verloopt. Hoop voor je dat het bezoek van het Nationaal Agentschap voor verandering gaat zorgen.

  2. FrankTX at · Reply

    Ha nou hier ben ik dan 😉 Lees de stukjes nog steeds trouw, maar vanwege drukte op het werk zit er soms wel wat vertraging in bij mij. En ik reageer hier wat weinig, maar daar heb ik whatsapp dan weer voor. Meer bij deze dus toch een reactie. Ik zal de groeten doen aan Henk!
    Steph, mooi die subtiele verwijzing naar het door mij voorgestelde komkommervoetbal 😉

  3. mam at · Reply

    Hoi, nog ff wat tegen Frank zeggen. Ik hoor altijd wel van jou dat Frank heel trouw jou blog leest en reageert maar ik mis toch wel een beetje de strijd om de eerste plek nu Frank sinds 6 juli niet meer gereageerd heeft op jou blog. Met wie moet ik dan strijden!! Bijna niemand geeft een reactie, dus kom op Frank, laat wat horen/lezen van de overkant :) Enne…..als je dit toch leest? Groetjes aan Henk 😉

  4. mam at · Reply

    Hoi Steef, Nou net als jij ben ik ook zeer benieuwd wat morgen(20 sept.) op gaat leveren. Hier in Nederland zit men voor de buis gekluisterd voor Prinsjesdag maar een bezoekje van het Nationaal Agentschap……nou? Dat gaat toch ook over grote beslissingen, die naar ik hoop heel goed voor jullie zullen uitpakken!! En Benita mag wel uitkijken nu jou komkommers ook in pot te verkrijgen zijn 😉 dat komt extra hard aan! Probeer nu ze in pot zitten ook mijn andere tips maar niet meer uit :( te pijnlijk ben ik bang ;( en helemaal na je bonkende trip naar Rezekne?? Jammer dat de communicatie zo slecht is met betrekking tot jou workshops, zonde van je voorbereiding. Hopelijk brengt jou `Prinsjesdag` daar morgen verandering in :) Voor de rest heb ik erg gelachen om jullie knutselbidonhouder, had een projectje van Marc kunnen zijn vanwege de ducttape hahaha! Misschien een leuke tip voor Sintje? Ik hou je op de hoogte iig. Fijne week, succes morgen en tot later!! Dikke kus van mam XXX 😉

Leave a Reply to mam Cancel reply